دنيای به بزرگی شيشه آپاچی

 

خوب مي نويسد.ذاتا نويسنده است.بارها خواسته ام خودش را دست كم نگيرد.دنياي شعر را بيشتر از سن و آگاهي كه نسبت به سپيد دارد در مينوردد. از ميان چيز هاي كه مي نويسد ناگهان به نوشته ايي برميخورم كه حيرتم را به بازي مي گيرد .قلمش روان تر از آن چيزي است كه آن را سادگي و صميميت مي ناميم و عميق تر از آنچه كه معني و مفهوم مي گويند.او نوسينده خوبي است و آدم ديوانه اي است كه واژه را خوب مي شناسد و.با سن كم تجربه هاي زيادي دارد .اميدوارم قلم عمرش هيچوقت از نوشتن زندگي باز نايستد.سري به نوشتهاي او بزنيد.انجا كه مي نويسد:

 

ديشب با همه ی لباس های سفيدت پی روز می گشتی

                        امروز با تمام دل چرکی هايم ديشب را جست و جو می کنم.

                                                                                  همين

 

 

  
نویسنده : رضا ; ساعت ۱٠:۱٥ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٥ تیر ،۱۳۸٤