در سوگ ميرزاده

 دهه چهل و پنجاه  اوج موسيقي لري است. در حقيقت در اين دو دهه بخصوص  دهه پنجاه موسيقي لري به مردم معرفي شد و هويت پيدا كرد. اين اوج و درخشش به دلايل متعددي از جمله : ظهور كمانچه نوازان برجسته و نابغه اي چون مرحوم علي رضا حسينخاني ، مرحوم پيرولي و نيز صداهاي چون صداي شگفت انگيز سقايي ، مرحوم رشيدي ويا شاعراني چون استاد ايزد پناه و شفيعيان بود. اما اگر بخواهيم از اين اوج و درخشش موسيقي لري سخن بگوييم و نامي از استاد مرحوم مجتبي ميرزاده به ميان نياوريم جفا كرده ايم ، چراكه در اين دوره تنظيم هاي استاد ميرزاده از موسيقي لري و تلفيق سازهاي سنتي با سازهاي غربي از جمله علل پويايي و گسترش اين موسيقي بوده كه هنوز جزو بهترين آثار در حوزه موسيقي لري است. در حقيقت استاد ميرزاده چنان با جسارت و استادي اين كار را انجام داد كه نه تنها از اصالت موسيقي نكاست بلكه بر غناي آن افزود.( به عنوان نمونه بشنويد آهنگ بزران را با صداي استاد سقايي و تنظيم استاد ميرزاده)

اما امروز ديگر ميرزاده در ميان ما نيست و هنر ايران كه در اين هفته هاي لعنتي اخير بزرگان زيادي را چون مسكوب ،امامي ، ناصري،عمومي و....را از دست داده است اينبار بايد با ميرزاده بدرورد بگويد......... روان پاكشان به مينو در جاودانه و شاد و آرام باد............ايدون باد

 

  
نویسنده : رضا ; ساعت ۱٠:۱۳ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢٧ تیر ،۱۳۸٤