شيوه سرودن رباعی ناب پارسی

در وبلاگی از عباسحسینژاد که ویژه هایکو است مطلبی خواندم که در 46 بند قواعد سرودن هایکو را آموزش مجانی داده است. در حین خواندن این 46 بند ناخودآگاه به یاد دوبیتی ها و چارانه های ( به قول دکتر کزازی و دیگران ) خودمان افتادم و با اجازه از روح مرحوم کوروساوا و کلیه چشم بادامی های جهان بشریت - که  نه از روی چهره و نه از روی خط می توان از هم تشخیص شان داد - در چند بند شیوه های سرودن یک رباعی ناب ایرانی را نوشتم شاید که ژاپنی های علاقه مند به فرهنگ و ادب ایران را کارگشا باشد :


1- همیشه تعداد مصرع های رباعی را بشمارید باید چهار تا باشد.
 2-  سعی کنید در پایان رباعی بر علیه چیزی طغیان کنید.
3- رباعی را باید با چهار نفس بخوانید و گرنه عیب دارد.
4- فقط سه مصرع آن با هم قافیه کنید وگرنه ایرانی نمی شود.
5- در پایان هر مصرع از رباعی باید بشود آه کشید.
6- در رباعی به روزگار غدار زیاد گیر بدهید.
7- قبل از سرودن رباعی صادق هدایت و ابوالعلا معری بخوانید.
8- فیلم سگ کشی را چند بار ببینید.
9- از کلمه شراب و می زیاد استفاده کنید و خودتان هم بنوشید.
10- بی اعتمادی به دولت و جهان آفرینش و گذر زمان و انرژی هسته ای و مسابقه ایران پرتقال باید در پس زمینه رباعی شما انعکاس داشته باشد.
11- صدای جنگ عراق و مردم مظلوم جهان باید در رباعی به گوش برسد.
12- در سرودن رباعی از ضمیر او زیاد استفاده کنید.
13- فقط در شهود آنی و لحظات نزول وحی رباعی بگویید.
14- زمان اتفاق رباعی در ادبیات پارسی دوش است از آوردن زمان های دیگر جدا خودداری کنید.
15- برای احترام به حکیم خیام نیشابوری از آوردن بیش از دوهزار کوزه گویا و خموش در رباعی خودداری کنید.
16- کلمه قافله را زیاد استفاده کنید.
17- از مسائلی که به عقل جن هم نمی رسد در رباعی صحبت کنید.
18- سعی کنید چند سطح از معنا شامل سطوح عادی ؛ سطوح فوقانی ؛ سطوح عمیق ؛ سطوح ژرف و سطوح شگرف در رباعی شما باشد.
19- علم عروض را بیاموزید تاثیر خوبی دارد.
20- برای سرودن رباعی از کلمات استفاده کنید.
21- در رباعی های خود زیاد به میکده و میخانه بروید.

 

  
نویسنده : رضا ; ساعت ٦:۱۳ ‎ق.ظ روز شنبه ٢٧ خرداد ،۱۳۸٥