مستراحی است جهان اهل جهان کناسند (۱)

روزگاری پیش ابیاتی جمع آوری کرده ام در مورد دنیا و بیشتر مذمت و نکوهش دنیا از دواوین شعرای بزرگ و صاحب نام ایرانی که کار و مشغله اجازه سر هم کردن آنها و ارائه شان را نمی دهد. روزگاری در هفت سنگ هم چیزی نوشته ام در مورد مولوی و وعده داده ام برای نوشتن مقاله ای در همین مورد.

اما آنچه که می خواهم در این جا بنویسم نه آن مقاله است نه نوشته ای در مذمت دنیا. فقط خواستم لذت خوانده یک بیت زیبا از خاقانی را با شما تقسیم کنم.من مثل همیشه درمان بی حوصله گی های این چند روزه و اعصاب خردام را در خواندن دوباره ابیاتی یافتم که در مذمت و نکوهش دنیا هستند.شما هم بخوانید شاید کمی خوشتان آمد. بیت اش از خاقانی است از غزل بیست و هشتم از جلد دوم دیوان ویراسته ی استاد کزازی چاپ نشر مرکز. به نظر من این بیت یکی از زیباترین ابیات در ادب فارسی در مورد دنیاست :

در نورد از آه سرد این تخته نرد سبز را

کاندر او تا اوست خصلی (۲) بی دغایی برخاست.

پی نوشت :

۱- مصرع از سنایی

۲-  شرط و پیمان در گرو بندی.داو کشیدن بر هفت باشد در بازی نرد. ندب.

۳- تشبیه جهان به تخته نرد سبز بی نظیر است.

۴ - در جایی دیگر می فرماید :

در تخت نرد خاکی اسیر مششدرم

زین مهره ی دو رنگ کز این تخت نرد خاست.

۵ -  بیشتر بخوانید.

/ 0 نظر / 9 بازدید